Prowadzenie prac remontowych zarówno w obiektach historycznych, jak i nowych często wiąże się z koniecznością naprawy poprawy powierzchni tynków wewnętrznych i/lub zewnętrznych przed ostatecznym malowaniem. Obiekty stosunkowo „młode”, wzniesione po II wojnie światowej w miejskiej zabudowie, mają przeważnie tynki jednorodne cementowo-wapienne z okresu budowy, zaś obiekty mieszkalne na terenach wiejskich, jeszcze wiele lat po wojnie pokrywano tynkami wapiennymi. Obiekty gospodarcze długo bielono tylko wapnem.
Kaplica‑mauzoleum Raczyńskich w Rogalinie
Polichromie, organy i dzwony
Zabytek nietypowy – Arboretum Kórnickie
Kasyno oficerskie – historia i renowacja.
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Mecenas Kultury Miasta Krakowa
Nagroda "Złotego Pióra"
Złoty Krzyż Zasługi
Czytaj więcej