Szczególne wyzwania konserwatorskie stawiają obiekty zabytkowe, których historia zaczyna się w wiekach odległych. Niejednokrotnie piętno czasu, odnoszące się do naturalnych i będących dziełem człowieka zmian estetycznych, zniekształca czystą formę autorskiego charakteru dzieła. Trudno się temu dziwić zwłaszcza w przypadku zabytków architektury, które stanowią żywe tkanki zrośnięte z potrzebami ich użytkowników. Powyższe obiekty dostarczają badaczom interesujących informacji o historycznych zmianach stylistycznych, na konserwatorów zabytków nakładają jednak obowiązki rozwiązywania złożonych dylematów etycznych. Problematyczne kwestie odnoszą się do przyjęcia kompromisowego kierunku w zespoleniu oryginału z wartościowymi nawarstwieniami.